|
fermada sin dumonda
Unter dem Titel „fermada sin damonda“ zeigen neun Diplomstudierende des Studienschwerpunkts Kunst und Architektur der PHGR (Pädagogischen Hochschule Graubünden, Chur) im kunstschalter.ch ihre Arbeiten. |
Sut il titel “fermada sin dumonda” preschentan nov studentas e students da diplom da la
SAPGR (Scola auta da pedagogia dal Grischun, Cuira) cun l’accent da studi art ed architectura lur lavurs en il
kioskdacultura.ch. |
|
|
Vernissage / Eröffnung: Freitag, 11. April 2008 um 18h
Dauer: 12. April 2008 bis 20. Mai 2008 |
Vernissascha / Avertura: Venderdi, ils 11 d’avrigl 2008 las 18h
Durada: 12 d’avrigl 2008 fin 20 da matg 2008 |
|
|
Bewegungslos die Welt befahren. Im Auto hinter dem Steuerrad, im Polstersitz in der
Eisenbahn oder auf dem Liegekissen vor dem Fernsehgerät. Die Reise mit hoher
Geschwindigkeit hat sich vom Traum zur Alltäglichkeit gewandelt. Demgegenüber
gewinnen das Innehalten und die Rast an einem Ort an Wichtigkeit. Die rhätische Bahn hat
sodann auch reagiert. Dem Verlangen nach Halt wir Rechnung getragen. Gleich acht Mal
lässt sich die Eisenbahnfahrt zwischen Chur und Disentis/Mustér mittels leuchtenden
Knopfs stoppen. Sumvitg-Cumpadials ist ein solcher Halt auf Verlangen.
|
Charrar tras il mund senza sa muventar. En l’auto davos la roda da manar, sin il pulstrà en
il tren ubain en il giaschaditsch avant la televisiun. Il viadi da gronda spertadad ha sa
transfurmà dal siemi tar ina chaussa da mintgadi. L’impurtanza da pudair sa fermar e far in
paus ad in lieu è perencunter s’augmentada. La Viafier Retica ha lura era reagì. La
dumonda per ina fermada vegn resguardada. Gist otg giadas sa lascha il viadi cun la viafier
da Cuira a Mustér interrumper tras in smatg sin il buttun cotschen glischant. Sumvitg-
Cumpadial è ina da quellas fermadas sin dumonda.
|
|
|
Die Projekte: |
Ils projects: |
|
| Dem Reiz einer Stopptaste im Bus oder gar dem Notbremsknopf geht Doris Jaussi in ihrer fotografischen Bestandesaufnahme auf den Grund. | En furma dad ina registraziun fotografica tracta Doris Jaussi la fascinaziun d’in buttun da fermada en il bus ubain schizunt d’in frain d’urgenza. | |
| Ein Prozess, der sich nicht aufhalten lässt – und wenn man das auch wollte – ist das Umstürzen der Dominosteine. Trotz der Schönheit der fallenden Dominosteine mahnt uns Chris Hunters geloopte Videosequenz an das unaufhaltsame Fortschreiten der Zeit. | In process che na sa lascha betg tegnair si – era sch’ins vuless gugent – è il crudar da craps da domino. Malgrà da la bellezza da craps da domino crudonds, la sequenza da video che sa repeta da Chris Hunter admonescha al passar dal temp irresistibel. | |
| Unterwegssein heisst auch weder in A noch in B zu sein. Ist man unterwegs, ist man nirgends. Tamara Cavigelli, Marina Parpan und Rahel Senn suchen nach grafischen Spuren der Eisenbahnreise zwischen Chur und Disentis Mustér. Ein Fahrtenschreiber? Zwar wird nicht die Geschwindigkeit gemessen, dafür hält eine Farbkugel jegliche Erschütterung auf dem Bildträger fest. Diese Reiseprotokolle sind als Postkarten im Warteraum des Kunstschalters gratis zu beziehen. | Esser sin via munta era da betg esser ad A u a B. Èn ins sin via, n’èn ins nagliur. Tamara Cavigelli, Marina Parpan e Rahel Senn tschertgan fastizs grafics dal viadi cun il tren tranter Cuira e Mustér. In registratur da viadis? I na vegn bain betg mesirà la spertadad, persuenter protocollescha ina rucla da colur mintga stremblida sin in maletg. Quests protocols da viadi pon vegnir retratgs gratuit en furma da cartas postalas en la sala da spetga dal spurtegl d ’art. | |
| Anita Hugentobler und Vanessa Wilsher nehmen sich dem Gold an, das im Val Sumvitg gefunden wurde. Das Verlangen danach ist gross, so gross, dass es kein Halten mehr gibt. Es kommt wie es kommen muss... Durch einige Gucklöcher im Warteraum gewähren die beiden einen Einblick in die dramatische Szenerie, die den Moment zeigt, als es für eine Umkehr zu spät ist. | Anita Hugentobler e Vanessa Wisher s’occupan da l’aur ch’è vegnì chattà en la Val Sumvitg. Il desideri lasuenter è grond, uschè grond ch’i na dat nagin sa fermar pli. I vegn sco ch’i sto vegnir... tras intginas cucheras en la sala da spetga porschan ellas duas ina invista en la scenaria dramatica che mussa il mument durant il qual igl è gia memia tard per returnar. | |
| Die Kugel – das fassungsstärkste Volumen – ist die Formvollendung par excellence. Die handgeformte Betonkugel von Corina Egli ist im Stationsgarten zur Ruhe gekommen. Trotz ihrer Selbstverständlichkeit wirkt sie energiegeladen. Ein Projektil? Und liegt da nicht noch jemand drauf? | La culla – la furma cun il volumen il pli spess – è la perfecziun da furma par excellence. La culla da betun che Corina Egli ha modellà a maun è vegnida a ruaus en il curtin da la staziun. Ella para plain energia malgrà sia natiralezza. In projectil? E na schai là betg anc insatgi sisur? | |
| Das Verlangen nach Halt ist berechtigt. Drei Formen aus Karton als Mobiliar auf dem Bahnhofplatz laden zur Rast ein. Doch nicht nur das. Spielen ist erwünscht. Gleich dem konzeptuellen Setting von Sol LeWitts „incomplete Open Cubes“ fordert Florian Oettinger zum Spiel ein, zum Spiel des Ausrichtens, des Gruppierens, des Bauens, des Umdeutens und letztlich zur Neuformulierung des Bahnhofplatzes als öffentlichen Raum. | Il desideri d’ina fermada è giustifitgà. Trais mobiglias en furma da L sin la plazza da la staziun envidan tar in paus. Dentant betg be quai. Giugar è giavischà. Medem sco il setting conceptual da Sol LeWitts “incomplete Open Cubes” envida Florian Oettinger a giugar, al giugar cun drizzar, gruppar, bajegiar, dar ina nova interpretaziun e finalmain envida el a formular danovamain la plazza da la staziun sco spazi public. | |